ปลาทอง

2007/Feb/28

กลับมาถึงบ้านตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ
หลังจากผจญภัยกับการเดินทาง

ออกมาจากชะอำกะเจ้าชาย
พอมาถึงครึ่งทางฝนเจ้ากำทำท่าจะตก
พร้อมกับเจ้าชายที่จะแปลงร่างเป็นเจ้าชายกบยังไงยังงั้น
"เห็นมั๊ยล่ะ เค้าเข้ากรุงเทพทีไรฝนตกทุกที"

มาถึงอนุสาวรีย์ชัยประมาณสี่โมงเกือบๆ 5 โมง
หลังจากส่งเจ้าชายขึ้นเเท็กซี่ไปหมอชิต
พร้อมกับกล่องใส่กระดานชนวนหลายสิบแผ่น
เราก็จรลีเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าไปลงจตุจักร

พอเจ๊ไอมารับ เจ๊ก็พาเราไปทานข้าวก่อนเป็นอย่างแรก
ดีใจเอามากๆ เพราะไม่ได้ทานข้าวมาตั้งแต่เช้า
หน้าเลยบายเป็นซุปเปอร์กระด้ง
ก่อนจะหดกลายเป็นถ้วยใส่น้ำจิ้ม
"ผมทรงเนี่ยเลิกทำเลยนะ
แล้วกางเกงน่ะ ใส่มาได้ยังไง น่าเกลียด" TT TT
โอ้แม่เจ้า โดนถลกหนังหัวซะงั้น
แหมเจ๊จ๋า ร้อนจะตายจะให้ใส่ยีนเหรอ ไม่เอาอ่ะ
จะให้ใส่กางเกงขาสั้นๆ ก็คงไม่ไหว ไม่กล้าอวดขาหมู
ผมทรงนี้ใครๆ ก็ว่าเหมาะกับหนูมาก เจ๊ใจร้าย!!!

เรานั่งรถไฟตู้นอนปรับอากาศชั้น2 ที่หลักสี่
พอเห็นขบวนรถไปเรากะเจ๊อึ้งค่ะ อึ้งอย่างแรง
สภาพภายนอกไม่น่าจะใช่นะ
ไหนว่ารถไฟปรับอากาศชั้น2 อ่ะ
นี่มัน.....
สภาพเหมือนใช้งานมาตั้งแต่สมัย ร.5
ยิ่งขึ้นไปบนรถ....
แม่เจ้าแล้วหนูจะทำไงดี ถ้าโดนข่มขืน TT TT
ยิ่งเจ๊โทรมาถามด้วยความห่วงใยว "แน่ใจนะว่าขบวนนี้"
ยิ่งอยากลงไปนอนร้องไห้ ชักดิ้นชักงอ
เรานอนชั้นบนเลยมีที่กระดิกตัวไม่มาก
(รู้งี้จองด้านล่างดีกว่า มีหน้าต่างด้วย)
แอร์อ่ะเปิดก็เหมือนไม่เปิด
แถมมีบริการเปิดพัดลมอีก
นอนๆ ไปรู้สึกหายใจไม่ออก เวียนหัวมาก
ยิ่งรถวิ่งเนี่ย ต้องภาวนาอย่าให้กลิ้งลงไปกองอยู่ข้างล่าง
หลับๆ ตื่นๆ กลัวว่าจะมีคนมาขโมยของ กังวลไปเรื่อย
จนกระทั้งมาถึงอุตรดิตถ์เลยตาสว่างไม่นงไม่นอนมันละ
กลัวกลับเลยสถานี ยิ่งซุ่มซ่ามด้วย